Posted by: Justo Nunc | 1.10.07

Nos habeva vaccas

Io ha crescite in un vico juxta un parve citate del sud del Europa atlantic. Ben que mi patre travaliava de mechanico in un fabrica de papiro, mi familia ha terras e, durante bon parte de mi infantia e juventute, io debeva adjutar mi parentes a recolliger le maiz, a plantar patatas, a facer vino… Nos habeva porcos, gallinas e conilios. Io memoro que nos mesmo habeva duo vaccas. Quasi toto lo que nos mangiava, nos lo produceva. Nos cognosceva tote nostre vicinos e tote illos nos cognosceva ben. On se adjutava le un al altere. 

Malgrado que iste description del mundo de mi juventute pote semblar bucolic, le vita de ille tempores era longe de esser idyllic, ben que le dies nec era penose. Hodie nos vide ille dies como un passato de subdisveloppamento que quasi totos vole oblidar o disguisar. Nunc nos ha multe plus commoditates, multe plus pecunia, multe plus cosas, sed nos es plus dependentes. Nos non produce nihil material e nos debe comprar quasi tuto: le alimentos, nostre vestimentos, nostre domos, nostre transportes… Nos ja non sape cultivar o mesmo cocinar nostre alimentos, nos ja non sape confectionar un sweater, nos ja non mesmo sape construer un simple cabana.  Nos es nunc absolutamente dependente, forsan plus que jammais, e io crede precisemente que iste profunde dependentia es le prinipal causa del pavor que nos senti in iste tempores.

Antea, con due vaccas, un porco e pauc hectares, le pavores de mi parentes era molte plus simple. Illos me lo confessava le altere jorno durante un repasto familial in mi casa. Hodie, con un o mesmo due autos, con un bon domo, con pecunia pro comprar mesmo un experientia estival per le costa maya, nos habeva cata die plus pavor de perder lo toto. Pavor del terroristas, pavor del immigrantes e nunc, con le cambio climatic, nos mesmo ha pavor del pluvia. Es iste pavor a tuto lo que nos sembla un menacia pro nostre conforto le costo que nos debe pagar pro esser disveloppate?

Advertisements

Responses

  1. Io crede que tu memoria e le memoria de tu parentes es troppo curte. Esque vos non sempre timeva que le vaccas e le altere animales tanto importante pro vostre nutrimento poterea morir e causar problemas multo sever. Ma tal es le vita, on solmente desira rememorar le cosas agradabile in le tempore passate e time le problemas hodierne.

    Tu scribe multo ben e io certo va revisitar tu blog multe vices.

    Torente

  2. Io ja ha dicte que le vita de ille tempore non era bucolic o idyllic. Mi familia habeva pavores, evidentemente, ma ille pavores non era istos de hodie. Nos habeva pavor del morte del vaccas, del siccitate, de multe cosas… sed tote illos era disgratias pro le quales on debeva esser preparate. Illos era disgratias previsibile e nos era plus independente. Ma hodie… quante personas es preparate pro le cambio climatic? Nos sape como illo nos afficera individualmente, a le nostre familia? E le carentia de petroleo? Es le pavores hodierne le mesme de sempre? Io crede que non proque le periculos e le menacias hodierne es nove e ancora imprevisibile.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: